5 redenen waarom Thaise taallessen jammerlijk falen

When in Rome, do as the Romans. Als je in een land te gast bent, moet je je aanpassen. Daar hoort het leren van de taal bij; hoe moeilijk dat ook is. In mijn geval schreef ik me niet voor één, maar twee Thaise taalscholen in.

Sinds november 2012 zit ik in Thailand, ‘omdat het kan’. Noem het een experiment in geo-arbitrage of een ontsnapping aan het negatief gestemde Spanje. Hoe dan ook, ik wilde hier niet in een expat bubble blijven leven en natuurlijk de Thai laten zien dat ik eigen gewoon een gruwelijk toffe peer ben. 😆

Ondanks mijn goede bedoelingen faalde ik hopeloos. De volgende vijf redenen maakten Thais leren zo moeilijk en zinloos voor me:

  1. Ik wil geen vertaling!
    In Spanje deed mijn lerares alsof ze geen Engels sprak. Ze sprak de leerlingen uitsluitend in het Spaans toe. Een beetje akelig in het begin, maar ik leerde er veel sneller door. Tijdens mijn TEFL-cursus in Engeland (2007) gaf de leraar ons een demonstratie van een Thaise taalles zonder vertalingen naar het Engels. Hij stak o.a. een appel op en liet ons het Thaise woord ervoor herhalen. Ik had net zoiets verwacht in Thailand, maar in plaats daarvan hebben de leraren allemaal Engels gestudeerd en laten ze dat graag merken.
  2. Stampen, stampen, stampen
    Waar de West-Europese talen nog redelijk op elkaar lijken, is het Thais een buitenaardse communicatievorm. Het is prettig dat er geen werkwoordsvormen zijn, maar elk woord is compleet nieuw en moet je met stampen of ezelsbruggetjes proberen te onthouden. Is je dat eenmaal gelukt, dan zul je zien dat de woordvolgorde bijna helemaal omgekeerd is. Makkelijker niet op maken dat leren van het Thais.
  3. Ik ben hier maar tijdelijk
    In mijn twijfel- en spijbelfase kon ik me verschuilen achter een prachtige excuus: waarom zou ik zoveel uren aan Thais besteden als ik maar tijdelijk in Thailand ben? Ons idee was nooit om hier voorgoed te gaan wonen. We wilden in elk geval een jaar gaan en we blijven bij dat plan. Tegen de Kerst keren we terug in Europa.Deze reden om het bijltje erbij neer te gooien is tweeledig: wie zich voor langere tijd inschrijft voor Thaise taallessen kan een groot aantal ED visa aan elkaar rijgen. Studentenvisums. Maar dat is alleen relevant als je hier verliefd wordt en voor onbepaalde tijd wilt blijven. Marta en ik kunnen op toeristenvisa hier prima een jaar verblijven.
  4. Met Engels kom je ver
    Als laptopwerker ben ik vooral geïnteresseerd in lekker eten, sterke koffie, goede wifi, een stoere scooter en een wekelijkse massage. Voor al die benodigdheden kan ik me in het Engels prima redden. De meeste Thais die op mijn pad komen spreken –of begrijpen in elk geval– Engels. Ik weet dat er landen zijn waar je de taal absoluut wél moet leren om er te kunnen functioneren. Thailand behoort daar, gelukkig of helaas, niet toe.
  5. Mijn vriendin is niet Thais
    Eén van de geheimen waarom ik (volgens sommigen) vloeibaar Spaans heb leren spreken, is Marta. De taal van je partner en zijn of haar ouders en vrienden leren geeft enorm veel extra motivatie. De taal van volstrekt onbekenden leren spreken vergt grote discipline. Ze zeggen weleens dat het na je dertigste niet te doen is om een nieuwe taal te leren, maar je zult er versteld van staan hoe goed halfbejaarde Europese opa’s Thais spreken. 😉

Sensationele kop

Mijn excuses; de titel van deze blogpost is wat sensationeel en té generaliserend. Ik doe voorkomen of het de schuld van de Thaise taal is, terwijl ik vooral zélf schuldig ben voor het falen van mijn taallessen. Het is aannemelijk dat jij heel andere ervaringen met de Thaise taal hebt. Ben je hier nog niet geweest, dan hoop ik dat je van mijn fouten (want het ligt echt niet alleen aan de taal) leert.

Wie niet waagt…

Toch heb ik geen spijt van de lessen Thais waar ik me voor heb ingeschreven. Ik heb wat woordjes meegepikt en inzicht gekregen in de Thaise denkwijze, humor en manier van communiceren. En niemand kan ooit zeggen dat ik het niet geprobeerd heb, al volgde ik de lessen vooral voor mezelf.

Wat zijn jouw ervaringen met taallessen in het buitenland? Heb jij je ooit aan een niet-Europese taal gewaagd? Laat hieronder je reactie achter!

15 reacties op “5 redenen waarom Thaise taallessen jammerlijk falen

  1. Ha die André,
    Thais lijkt me moeilijk, misschien kun je het eens met Hongaars proberen. Groot voordeel: bijna hetzelfde alfabet. Alleen een paar o’s,e’s, u’s en i”s meer…
    Edwin

    • Hé Edwin! Ja, dat lijkt me iets makkelijker. Of, beter gezegd, iets minder moeilijk. Heb jij een Hongaarse partner die jou motiveert?

    • Het Hongaars heeft hetzelfde alfabet als het Nederlands, alleen de diacritische tekens (streepjes en puntjes op de klinkers) verschillen een beetje. Zo heeft het Hongaar een “dubbele acutus”, bijvoorbeeld op de o: bőr ‘huid’.

  2. Helemaal gelijk Andre, het is jammer dat ze je niet echt voor het blok zetten in de les. Maar dat zou mischien de les teveel stokken. Bij ons in de les is fonetisch voorlezen al een hele opgave voor sommigen. Ook zijn er geen tussentijdse toetsen, Het is allemaal sabai sabai, zoals je zou verwachten bij de Thai. Maar juist omdat wij het doen voor het visa is het eigenlijk geen probleem. ‘Ao cappucino kap!” is alles wat ik nodig heb 🙂

  3. Hoi André. Zelfde probleem hier op Corfu. Grieks is niet gemakkelijk en daar verschuilen wij ons graag achter. Iemand zei dat als je maar genoeg herhaalt dat het moeilijk is, we de taal nooit zullen leren spreken. Toen heb ik een heleboel keer gezegd dat het gemakkelijk is om te leren, maar ondertussen spreken we nog steeds geen Grieks. Maar redden ons prima omdat iedereen hier Engels spreekt…
    Plezier man!
    Grtz, Dick

  4. Koffie, wifi en een stoere scooter 🙂 haha. Kan me de worsteling wel voorstellen, als je het niet echt vreselijk nodig hebt, is de motivatie toch lastig vast te houden. Al enig idee waar in Europa jullie naartoe gaan?

  5. Een enkeling presteert het om deze taal vloeiend te leren. Meestal super geintegreerden. Je ziet ze bv voor de tv in Thailand. Als soapies of als vertolkers van volksmuziek. Ze lijken er zo op het eerste gezicht volledig bij te horen. De cultuur van een land is pas echt toegankelijk (en daarmee acceptatie) voor hen die de taal van het gastland beheersen. Zij die dit niet kunnen zullen (meestal)blijven steken in de steriotypen en vooroordelen van de buitenstaanders.
    Zwart/wit met weinig nuances.
    Dat Andre er het bijltje bij neergooit is begrijpelijk. Deze taal vergt 10 jaar. En buiten Thailand wordt het weinig gesproken. In een jaar leer je hooguit wat “taxi” Thai.

  6. ik wil even wat zeggen over verlief zijn in thailand … pas op met het woord verliefd .. nou ik kan het weten ben al 30 keer in thailand geweest verschillenden liefjes gehad … liefde is geld hier..heb je genoeg heet dat hier goede man …. ik geeft ieder farang een tip vertel nooit aan een thai hoeveel geld je hebt… ze gaan er mee aan het werk … ze wil dan een mini mark of een internet cafe open maken of een verbouwing aan het huis of een huis of auto jij bent als farang een atm op 2 benen ……. is er geen geld meer kun je gaan.. ik heb hier verschillende buitenlanders gezien die al hun vermogen hebben uitgegeven hier in thailand…….. zijn ook heel wat die dat niet toe willen geven die hier leven .. om dat ze te veel hebben ge investeert ze kunnen niet meer terug…. dus de gene denken dat ze verlieft zijn op zijn europees … dat is hier niet zo .. verlieft zijn is hier geld ..en niet wat wij gewent zijn in europa…want kijk maar armin arm is zelden ontarme ook kusjes geven mach niet hier op straat…. knuffelen kennen ze niet … dit is een kleine over blik over verliefd zijn in thailand

    • ik vrees dat deze blok op de Thaise bevolking je slechts ingegeven wordt door je eigen ervaringen, Baldone. Natuurlijk komen dit soort situaties voor. Maar je kunt niet iedereen over een kam scheren. Ik heb zelf ook een Thaise partner en die heeft een jaar heir in Nederland gewoond. Helaas is ze eind vorig jaar terug gegaan. Enerzijds omdat ze niet echt kon aarden in ons koude, kille landje (en dan bedoel ik niet alleen het weer). Anderzijds had haar vader een verslechterde gezondheid en (vooral op mijn aandringen) is ze dus terug gegaan om de resterende tijd bij hem door te kunnen brengen. Inmiddels heeft ze daar haar oude baan weer opgepakt. Het toeval wil dat ikzelf mijn baan ga verliezen en straks als vijftiger met een HAVO diploma op straat sta. Kansloos op de arbeidsmarkt dus. En wat denk je? Ik ga binnenkort verhuizen.. naar Thailand… zonder inkomen, zonder kapitaal. En waarom? omdat mijn meisje voldoende verdiend voor ons beiden (marketingmanager bij een multinational). Mijn bezittingen (of het ontbreken daarvan) zijn dus kennelijk van ondergeschikt belang. Ik vrees dus dat je met je stuk hierboven iets al te generaliserend bent.

      • Dus één uitzondering (een marketingmanager als vriendin) maakt het algemeen bekende verhaal van Baldone onjuist? JIJ bevestigd het verhaal hier juist mee. Mijn dank daar voor 🙂

  7. Hoi André,
    Thais is echt niet moeilijk, spreken dan welteverstaan, schrijven waag ik me niet aan.
    Mijn beste leermeester is mijn vrouwtje…..uit……….Thailand.
    We zijn inmiddels 17 jaar getrouwd en volgens haar spreek ik zelfs zonder accent.
    Ik merk dat ook aan de reacties als ik in Thailand ben.
    Ze kijken me aan alsof ik een Thai ben met een Europees uiterlijk.
    Er is geen enkele school die je dat kan leren, het moet gewoon vanzelf komen en natuurlijk moet je wat taalgevoel hebben……
    Groetjes,
    Lode.

  8. Beste Andre,
    Ik heb in 1990-91 Thais geleerd op AUA Language Center in Bangkok. Destijds zat deze op Radjadamri Road, maar ze zijn een paar jaar geleden verhuisd. Ik weet niet precies waarheen. Er werd les gegeven volgens de Natural Approach. Tegenwoordig noemen ze het op hun website Fluency Course (http://auathai.com/thai_fluency_course).
    Als je er de tijd voor kunt nemen is dit ideaal. Vooral voor diegenen die nog niet te lang in Thailand zijn. Ik heb ruim een jaar 5 dagen per week, 5 uur per dag deze lessen gevolgd. Ik kan zeggen dat ik toen vrijwel vloeiend Thais sprak. Na ongeveer een jaar ben ik ook gaan leren lezen en schrijven.
    Het idee dat een Thaise vriend of vriendin je wel Thais kan leren is absoluut niet waar. Je blijft dan altijd ‘hangen’ in Thais met een vreemd accent en veel woorden die je ronduit fout zegt omdat je de verkeerde toon, klinker of medeklinker zegt.
    Eerst goed Thais leren en dan echte Thaise vrienden maken. Je leert dan andere mensen kennen dan alleen diegene die (wat) Engels kunnen spreken.
    Groet,
    Sjoerd

    • Dat zijn goede tips, Sjoerd! Bedankt dat je de moeite ervoor neemt om ze te sturen. Ik hield bij het schrijven van het artikel inderdaad geen rekening met de vele dialecten en accenten in Thailand. Met mijn Spaanse vriendin heb ik wel het geluk dat ze neutraal Spaans praat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *